Ek onthou nog
die vaalblond van jou hare
toe jy as musiekstudent in
Parys se strate rondgedwaal het

ek sien nog
jou slanke hande
wat apaties Baroktrillers
op die pyporrel demonstreer

ek onthou nog
jý as dosent in negatief
voor die klawesimbel
se stram plektrumklawers

ek ruik nog
die uie aan jou hande
van gisteraand se maaltyd
met sorg berei vir jou geslote kring

ek merk nou die plooitjies
van vêr-kyk-en-wag om jou oë
roemryke fateri, stoksielalleen,
in jou groot Brooklynhuis