Meester, ek staan hier op die
hoogste pieke van die berge
wat deur U hande gevorm is
en die winde wat U skep
waai wild deur my hare
en ek kan nie anders as om
aan U grootheid te dink nie.

Kom U ook somtyds hierheen
om weer na U handewerk te kyk
en te peins oor die sondes van die
mense wat weggedraai het van U
en wat nie van hulle verkeerde
weë in die laagtes wil wyk nie?

Vader, wat gaan in U gedagtes
om as U afkyk op die aarde,
vind U ook troos in die stilte –
hier waar die bergarend
sy nes maak, en die ribbok
veilig op hoë rotse loop?

U gaan oor die hoogtes van die
aarde en maak U gedagtes bekend
aan diegene wat op U wag.
Here, ek wag ook op U.
Ek wil soos ‘n Henog van ouds
saam met U in hoë berge wandel.

Ek wil na U sagte stem luister,
U liefde uitroep sodat die kranse
die eggo van U hart deur die heelal
laat weerklink, sodat die mensdom
hulle oë sal ophef na die berge
om U in eerbied en stilte te aanbid.